Resultaten 1 tot 2 van de 2

Onderwerp: De stasi part deu aka complottheorieŰn

  1. #1

    Standaard De stasi part deu aka complottheorieŰn

    Er deed zich een tweede gebeurtenis voor. Februari 2014 kreeg ik een wat cryptische mail van een vrouw die Ĺeen ervaring wilde delenĺ. Ik sprak met haar af op Schiphol. Ze was blond, in de veertig en had veel gereisd. Ze wilde anoniem blijven.
    Ze vertelde een bizar verhaal. In 2011 woonde ze in Engeland en zocht ze een baantje dat ze vanuit huis kon doen. Ze ging op zoek naar online klussen en kwam uit bij het Australische bedrijf Appen. Dat zocht vertalers omdat het bezig was met software voor het omzetten van spraak naar tekst. Ze deed een test en mocht meedoen, meldde een online contactpersoon haar.
    Het werkte als volgt: ze kreeg een mail als er een nieuw Ĺprojectĺ beschikbaar was. Ze kon dan inloggen met een code die ze had gekregen. Ze moest letterlijk beschrijven wat ze hoorde in audiofragmenten van 5 tot 20 seconden. Hoe meer fragmenten ze vertaalde, hoe meer geld ze kreeg.
    De fragmenten waren in het Nederlands. Ze hoorde mensen met elkaar praten over vakanties. Ze hoorde taxichauffeurs in de regio Den Haag. En ze hoorde dat mensen met elkaar aan het chatten waren. Telkens in een fragmentje van enkele seconden. Het verbaasde haar dat ze deze mensen kon beluisteren. Wie waren ze en hadden ze hiervoor toestemming gegeven?
    Maandenlang hoorde ze duizenden gesprekken. Telkens net te kort om de context te begrijpen. Totdat ze in ÚÚn van die fragmenten de stem van haar ex-vriend dacht te herkennen. Hij sprak vanuit de auto een voicemail bij iemand in. Ze twijfelde even. ĹWas dit hem echt?ĺ Toch wist ze het zeker: ze hoorde hem een koosnaampje gebruiken voor zijn nieuwe vriendin dat ze goed kende. Ze had het vele malen zelf gehoord.
    Ze belde hem op om te vragen of hij ook voor dit bedrijf werkte en toestemming had gegeven. Hij reageerde boos, dacht dat ze gek geworden was. ĹMaar ik kon hem precies vertellen wat hij in dat bericht had gezegd.ĺ Hij vertelde zijn nieuwe vriendin over een zakelijke deal die een paar weken eerder was gesloten en door het gebruikte koosnaampje had ze geen enkele twijfel gehad dat hij het was. Zijn boosheid veranderde in ongeloof. Hoe was het in godsnaam mogelijk dat zijn ex in Engeland een bericht van hem met gevoelige privÚ-informatie kon beluisteren? Had zijn provider Vodafone hiervoor toestemming gegeven?


    ĹDaarna heb ik mijn webcam afgeplaktĺ. Luister hier naar een anoniem interview met de vrouw uit dit verhaal. Ze dacht mee te werken aan een spraakherkenningsprogramma, maar bleek privÚgesprekken af te moeten luisteren. 0:02 / 7:53
    De vrouw kreeg er een ongemakkelijk gevoel van. Wat was dit voor bedrijf? Hoe kwamen ze aan de telefoongesprekken van onschuldige Nederlanders? Het was een ongelooflijk verhaal. Ik besloot haar informatie te controleren. Ze had inderdaad voor Appen gewerkt zag ik in mails en rekeningoverzichten die ze me liet zien. Het verhaal werd bovendien door haar ex-vriend bevestigd.
    Ik belde met enkele experts. Eerst speech-to-tekst-expert Ralph Biesbrouck, die werkt met vergelijkbare software. Hij vertelde dat hij nooit aan dit soort ruwe databestanden kan komen. ĹWaarom dit bedrijf dat wel kan, is speculeren.ĺ
    Daarna sprak ik inlichtingenexpert Constant Hijzen. Het verhaal past volgens hem in een bredere trend: ĹGrotere geheime diensten hebben moeite met het verwerken van data. Het is logisch dat zij software willen ontwikkelen om die data sneller te gebruiken.ĺ Maar Appen is toch een privaat bedrijf? ĹBritse en Amerikaanse diensten werken geregeld samen met het bedrijfsleven.ĺ
    Ik sprak ook met twee personen die bij grote telecombedrijven werken en bekend zijn met aftapverplichtingen. Zij mochten alleen anoniem hun verhaal doen en waren eensgezind: gesprekken en data van hun klanten mogen onder geen beding aan derde partijen worden gegeven, behalve als het politie- of veiligheidsdiensten zijn. Zij konden ÚÚn scenario bedenken: een geheime dienst had de beschikking over deze data en had een opdracht gegeven aan een privaat bedrijf om software te verbeteren om dit soort data in het vervolg geautomatiseerd te verwerken.
    Telecomexpert RenÚ Pluijmers, van het Nationaal Forensisch Onderzoeksbureau, dacht hetzelfde. ĹDe Britse dienst GCHQ tapt tientallen glasvezelkabels en heeft sinds 1981 ervaring met spraakherkenning. Zij hebben een belang om gesprekken en data geautomatiseerd te identificeren. Aan Appen kunnen ze getapte gesprekken geven om de software te verbeteren die dit kan.ĺ
    In een reactie zegt Vodafone, de provider van de ex-vriend: ĹVodafone Nederland werkt niet samen met het bedrijf Appen, ook hebben we in het verleden niet met ze samengewerkt.ĺ Een woordvoerder van Appen zegt dat als het bedrijf data verzamelt, dat gebeurt met instemming van Ĺdeelnemersĺ. ĹAlles wordt gedaan met hun toestemming.ĺ Appen zegt niet samen te werken met Ĺtelecombedrijvenĺ maar wil niet reageren op de vraag of dat ook geldt voor opsporingsdiensten. ĹWe kunnen geen details geven van het werk dat we voor onze klanten doen.ĺ Op de website van het bedrijf staat dat Appen in staat is geautomatiseerd Ĺsentimenten te herkennen in een datastroomĺ.
    De experts kunnen het niet bewijzen, maar denken allemaal hetzelfde: dit moet het werk van een dienst met verregaande mogelijkheden zijn, waarschijnlijk de Britse. Sowieso mogen de gesprekken van onschuldige mensen nooit zomaar aan een Australisch bedrijf worden verstrekt.
    Heeft de Britse geheime dienst het gedaan? Ik zal het nooit weten. Maar wat dit voorbeeld wel duidelijk maakt is dit: ook in dit geval zijn de Nederlandse waarborgen waardeloos geworden. Geen wet heeft het verspreiden van privÚgesprekken van duizenden Nederlanders tegengehouden.

  2. #2

    Standaard Re: De stasi part deu aka complottheorieŰn

    De fragmenten waren in het Nederlands. Ze hoorde mensen met elkaar praten over vakanties. Ze hoorde taxichauffeurs in de regio Den Haag. En ze hoorde dat mensen met elkaar aan het chatten waren. Telkens in een fragmentje van enkele seconden. Het verbaasde haar dat ze deze mensen kon beluisteren. Wie waren ze en hadden ze hiervoor toestemming gegeven?
    Maandenlang hoorde ze duizenden gesprekken. Telkens net te kort om de context te begrijpen. Totdat ze in ÚÚn van die fragmenten de stem van haar ex-vriend dacht te herkennen. Hij sprak vanuit de auto een voicemail bij iemand in. Ze twijfelde even. ĹWas dit hem echt?ĺ Toch wist ze het zeker: ze hoorde hem een koosnaampje gebruiken voor zijn nieuwe vriendin dat ze goed kende. Ze had het vele malen zelf gehoord.
    Ze belde hem op om te vragen of hij ook voor dit bedrijf werkte en toestemming had gegeven. Hij reageerde boos, dacht dat ze gek geworden was. ĹMaar ik kon hem precies vertellen wat hij in dat bericht had gezegd.ĺ Hij vertelde zijn nieuwe vriendin over een zakelijke deal die een paar weken eerder was gesloten en door het gebruikte koosnaampje had ze geen enkele twijfel gehad dat hij het was. Zijn boosheid veranderde in ongeloof. Hoe was het in godsnaam mogelijk dat zijn ex in Engeland een bericht van hem met gevoelige privÚ-informatie kon beluisteren? Had zijn provider Vodafone hiervoor toestemming gegeven?

Onderwerp Informatie

Gebruikers die zit Onderwerp aan het lezen zijn

Er zijn momenteel 1 gebruikers dit onderwerp aan het lezen. (0 leden en 1 gasten)

Labels voor dit Bericht

Bladwijzers

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •